Dinçer Demir's Blog

A page to share all about learning , teaching ,education, training , e-learning& edTech…

Düşünmek Lazım,bugün 24 Kasım

Posted on | Kasım 24, 2014 | No Comments

Ataturk_Istanbul_universitesinde

 

Bugün öğretmenler günü ve üzerine bir şeyler söylemenin için tam zamanı. Aslında en büyük sıkıntılarımızdan biri değil mi bu? Aslında o günün anlamına yakışanların, yaşadıkları sıkıntıları ayyuka çıkarmak yerine, bir şekilde kutlamalarla geçiştiriyor olmak..

Daha yeni bir sendika açıklama yaptı: ülkemizdeki %69 gibi büyük oranda öğretmenler mesleğini bırakmak istiyor. Bunun böyle olduğu bir ortamda, öğretmenler günü kutlanamaz tam anlamıyla. Sosyal medya hesaplarındaki öğretmenlik paylaşımları atanamayan öğretmenlerin feryatları ile dolu.

Ama bugün bunları öğretmenlik çemberinin hem içinden hem de dışından anlatmak istiyorum. Naçizane 7 yıldır yaptığım bu meslek ile ilgili deneyimlerimden ve gözlemlerimden yola çıkarak bir şey söyleyebilirim diye düşünüyorum haddimse eğer elbet.

Öğretmenlerin hemen hemen hepsine sorun; mesleki hasretlikleri ve özlemleri, eski dönemlere dokunur. Kırsal ya da köy dediğimiz ortamlarda öğretmenler bilirler, ne de tatlıdır ve unutulmazdır o deneyimlerin tadı. Tüm bunların en ortak özelliği nedir? Bu hasretlikler, neden günümüzde yok?

Peki şöyle düşünelim, geleceğin eğitimini, sınıfını ve öğrenme ortamlarını tasarladığımız bugünlerde, öğretmenlerin hep geçmişe dokundurarak olmasını hayal ettiklerine ne kadar yer veriyoruz?

fft99_mf3542924

Öte yandan, öğretmenliğin gelirsel yaşadığı sorunlar hakkında, dünyadaki konumu hakkında, öğretmenlerine verilen değerin, aslında ülkenin kendisine verilen değerdi cümlelerinin altını çizmek dahi istemiyorum. Bilgi toplumu olamadıktan, sanata bilime ön saflarda yer ayıramadıktan sonra, bu hayati cümlelerin klişeleşmesinden başka bir şeye imkan vermeyiz.

Diğer bir yandan da, şapkamızı da önümüze koymamız gerekmez mi? Özel okullarda ya da devlet okullarında çalışan öğretmenleri düşünelim. Neler yaşıyorlar ya da yaşamıyorlar.

Atanamayan öğretmenleri düşünelim. Kaç tanesi atanana kadar tepkili? Kaç tanesi atandıktan sonra, kendi sorunu değilmiş gibi görüyor? Kaçımız atanalım diye yapmadığımız şey kalmamışken, kaçımız atandıktan sonra ilk fırsatta “ offf yine pazartesi” yazın sonuna doğru da “tatil bitmesssiinnnn” feryatları ile üzerimizdeki algıları destekler nitelikte paylaşımlarda bulunduk?

Öğretmen olmayı tanımlayalım mı? Nedir öğretmen? Bir dersi, bir kurumda, belirli mesai saatleri içinde, ücreti karşılığında, karşısına koyan kitleye aktaran mıdır?

Öyle ise beklentilerimizi buna göre şekillendirelim?

Ne kadar model olduğumuz, ne kadar kendimizi geliştirdiğimiz, ne kadar hayran kaldığımız ya da hayran bıraktığımız, değer beklemek yerine kendine değer eklemeyi tercih etmemiz, ilham almamız ve ilham vermelerimiz….

Bunları derken, değerli mesleğimizin büyük bir yük alında ezildiğini, toplumsal bakış açısının merkezinden uzaklaştığını, hayat standardının iyileştirilmeden, yüklerinin artırıldığını unutmuyoruz elbet. Bunlar içinde “hep birlikte” yapabileceklerimiz var elbet.

Şunun altını çizmek isterim. Duygularımızla fark yarattığımız bu mesleğin, profesyonel bir alan olduğu bilincinde de sakın uzaklaşmayalım. Profesyonelliğin gerekliklerini yerine getirmemek, mesleğin duygusal olgusunun ya yok edilmesiyle ya da sömürülmesiyle sonuçlanabilir.

Sözlerim haddim olmadan, maksadımı aşmak değil. Çok büyük yükümüz, sorumluluğumuz ve gururumuz var. Ve çoğunlukla yalnız bırakılıyoruz ama biz birbirimizin arkasında durabilecek kişiler oldukça her şey güzelleşebilir inanıyorum.

Öğrencilerimize verdiğimiz öğütleri yapalım yeter…

 

24 Kasım ya da 5 ekim.. hangisini kutlarsanız kutlayın.. Bunun polemiği bende yok. İlkokul öğretmenlerimin, ortaokul ve lise öğretmenlerimin elini öptüğüm gündür 24 Kasım, o yüzden anısı hep bende kalacaktır.

Öncelikle Baş Öğretmen’im Mustafa Kemal Atatürk’ün, sonra üzerimde emeği olan tüm öğretmenlerimin, sonra hayatımda tanıdığım ve hayallerime hayaller katan, şehit öğretmenlerin, düştüğümde kaldıran öğretmenlerimin ve de tanımadığım ama nice hayatlara dokunan öğretmenlerin Öğretmenler Gününü Kutlarım.

  

Comments

Leave a Reply





  • Registered Blogger

  • Previous Entries

  • Who- Where